http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 171

Poem 172

Poem 173

Poem 174

Poem 175

Poem 176

Poem 177

Poem 178

Poem 179

Poem 180

หากหัวใจของฉันเป็นได้ดั่งสายลม
จะขอพร่างพรมหัวใจให้คลายร้อน
จะขอเป็นเพียงแสงไฟอ่อน-อ่อน
ส่องเมื่อตอนเธอเหน็บหนาวในหัวใจ
<[P]eanat>

เมื่อมีความรักในหัวใจ
ใยถึงไม่มีความสุขสนุกสนาน
ใยจึงมีแต่ความทุกข์ความร้าวราน
เกิดแต่ความร้าวฉานในหัวใจ
แต่ฉันเองก็อยากจะมีรักอยู่
ก็อยากรู้ถึงความสุขความสดใส
ก็รอรับสิ่งเหล่านั้นจากเธอตลอดไป
ถึงเธอนั้นไม่อยากให้ฉันก็ตาม
<เทน>


มีความเงียบเหงาเป็นเพื่อนใจ
ไม่มีใครช่วยคลายทุกข์
สิ่งที่เก็บเอาไว้คือความรู้สึก
ส่วนลึกๆคือคิดถึงเธอ
<ตาโต @-@>

บอกว่ารัก เข้าใจแล้ว ไม่ต้องย้ำ
ไม่ต้องเอ่ย คำรำพัน อันโหยหวน
ถึงจะเอ่ย มาอย่างไร ไม่รัญจวน
เพราะฉันนั้น มีคนห่วง อยู่แล้วไง
<Suntariya>


เหงาๆเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ข้างๆใจกายเงียบเหงา
วันนี้ไม่มีสองเรา
ความเหงาปลุกเร้าดวงใจ
อ้างว้างว้าเหว่ทุกข์ทน
ใจเอ๋ยใจคนอ่อนไหว
ขาดแล้วตัดขาดเยื่อใย
ที่เคยให้ไว้ซึ่งกัน
อยู่ๆคนเดียวแล้วเศร้า
ไม่มีแล้วเขาในฝัน
ลืมเลือนลืมไปจากกัน
ทิ้งฉันไว้ให้ตรอมตรม
ไม่มีไม่มีอีกแล้ว
ก็คงไม่แคล้วขื่นขม
ความเหงาฝักใฝ่อารมณ์
ตรอมตรมระทมตราบนาน
<FIN FISH>

ขอบคุณ [P]eanut , เทน , Suntariya , FIN FISH และ ตาโต มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย