http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 161

Poem 162

Poem 163

Poem 164

Poem 165

Poem 166

Poem 167

Poem 168

Poem 169

Poem 170

 

 

 

ยอดไม่ไหวพลิ้วด้วยลมหนาว
ดวงดาวสกาวใสที่ปลายฟ้า
น้ำค้างวางกายยอดหญ้าคา
จันทราสว่างไสวให้ไอกาย
อายดินมีกลิ่นอบอุ่น
ดอกนุ่นลอยเคว้งปลิวหาย
ยามรักสุดซึ้งตรึงกาย
ไม่นานวายหมดรักระทมใจ
<นัฐกาล>


...เห็นเพื่อนซี้อกหัก...
เพราะคนรักควงแฟนใหม่
เราทำได้แค่ให้กำลังใจ
ช่วยอะไรไม่ได้หรอกเพื่อนเอย
"ตัดใจจากเค้าซะ"
บอกได้เท่านี้ละเกลอเอ๋ย
ไอ้เรื่องอย่างนี้เราก็เคย
ยังเอาตัวไม่รอดเลย
..จะช่วยเพื่อนได้ยังไง..
<riko>


ก็ไม่รู้จะบอกยังไง
กับความรู้สึกในใจของฉัน
มากกว่าคิดถึง ยิ่งกว่ารัก ล้นผูกพัน
เอาเป็นว่าเธอคือคนสำคัญละกัน
ขอให้เข้าใจ
<เหมียวหง่าว>

ไม่ต้องทำเป็นเสียใจ
ไม่ต้องร้องไห้ให้คนอย่างฉัน
ไม่ต้องแสดงว่ายังห่วงใยกัน
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะขาดใจ
เลิกเล่นละครเสียที
เก็บความหวังดีของเธอไว้
เพราะฉันคงไม่ซึ้งอีกต่อไป
กับคนปากและใจไม่ตรงกัน
<nasumi>


...เข็ดแล้วความรักที่ลวงหลอก
เข็ดแล้วคนปอกลอกที่ปากหวาน
เข็ดแล้วความรักที่ทรมาน
เข็ดแล้วรักเมื่อวานที่ผ่านเลย....
<mitr>

เข็ดนักรักนี้ที่กลิ้งหลอก
เข็ดนักคนมาหลอกมาลวงกัน
เข็ดนักกับความหวังที่พินพัง
เข็ดนักมาหลอกกันได้ลงคอ
<nunjung>

ขอบคุณ นัฐกาล , riko , nasumi , เหมียวหง่าว และ mitrมากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย