|
ระเรื่อยรด ถดหยาด ปาดน้ำค้าง
มาเรียงวาง น้ำน้อย ปอยตาข้า
เดือนดับดวง ห่วงอะไร ไกลนภา
ห่วงอุรา ร้างรัก ไร้หลักพิง
เสียงไผ่สี ตีซ้ำ ย้ำหัวอก
หวาดสะทก เงาหมอง ในคลองนิ่ง
ยื้อเวลา คืนคล้อย คอยประวิง
อยากรู้จริง เธอจะกลับ มาเมื่อไร
หรือเลือนจาก พรากแล้ว แว่วมาบอก
ปล่อยลมหยอก ไผ่ร่วง ทรวงเราไหว
ดังรักหล่น แตกดับ ไปกับใบ
เจ็บกระไร เยี่ยงนี้ อย่าฝากจำ
พอเถิดพอ เดือนดึก สำนึกแล้ว
ปวงดอกแก้ว หลบตา ไม่ลาร่ำ
นกอะไรสะอื้น ใต้ฟ้าดำ
ต้นระกำ ยอกหนาม ถามคนซม
<PiPPi_>
มีบทกลอน
กวีมากมาย
เขียนเพื่อระบายความรักคิดถึง
แต่ไม่มีแม้กลอนสักบทหนึ่ง
จะลึกซึ้งเท่าที่ใจฉันมีให้เธอ
<bTbP>
|
|
อาจเพราะเราห่างไกล
หรืออาจมีใครอยู่ใกล้กว่า
หรือเพราะที่ผ่านมา
อาจจะลืมไปว่ายังมีอีกคน
<สุนันทา ทองนำ>
คิดถึงบอกว่าคิดถึงรู้มั๊ย
อยากบอกว่าคิดถึงเธอทุกลมหายใจ
แต่ทำไมเธอไม่ยอมรับสักที
ทำไมปล่อยให้คนคนนี้
คิดถึงเธอทุกนาทีทุกเวลา
<chompunoot.khe@chaiyo.com>
คิดถึง และคิดถึง
เธอยังซึ้งฉันอยู่ไหม
ไม่เหรอ เอ๊ะ! ทำไม?
อ๋อ! มีใหม่ซึ้งใจกว่า
คิดเหรอว่าเธอแน่
ฉันไม่แคร์เธอหรอกหนา
ไม่โศก ไม่โศกา
เสียน้ำตาเป็นไม่มี
<mygirl>
|
[ 