http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 161

Poem 162

Poem 163

Poem 164

Poem 165

Poem 166

Poem 167

Poem 168

Poem 169

Poem 170

 

ระเรื่อยรด ถดหยาด ปาดน้ำค้าง
มาเรียงวาง น้ำน้อย ปอยตาข้า
เดือนดับดวง ห่วงอะไร ไกลนภา
ห่วงอุรา ร้างรัก ไร้หลักพิง
เสียงไผ่สี ตีซ้ำ ย้ำหัวอก
หวาดสะทก เงาหมอง ในคลองนิ่ง
ยื้อเวลา คืนคล้อย คอยประวิง
อยากรู้จริง เธอจะกลับ มาเมื่อไร
หรือเลือนจาก พรากแล้ว แว่วมาบอก
ปล่อยลมหยอก ไผ่ร่วง ทรวงเราไหว
ดังรักหล่น แตกดับ ไปกับใบ
เจ็บกระไร เยี่ยงนี้ อย่าฝากจำ
พอเถิดพอ เดือนดึก สำนึกแล้ว
ปวงดอกแก้ว หลบตา ไม่ลาร่ำ
นกอะไรสะอื้น ใต้ฟ้าดำ
ต้นระกำ ยอกหนาม ถามคนซม
<PiPPi_>


มีบทกลอน กวีมากมาย
เขียนเพื่อระบายความรักคิดถึง
แต่ไม่มีแม้กลอนสักบทหนึ่ง
จะลึกซึ้งเท่าที่ใจฉันมีให้เธอ
<bTbP>

อาจเพราะเราห่างไกล
หรืออาจมีใครอยู่ใกล้กว่า
หรือเพราะที่ผ่านมา
อาจจะลืมไปว่ายังมีอีกคน
<สุนันทา ทองนำ>


คิดถึงบอกว่าคิดถึงรู้มั๊ย
อยากบอกว่าคิดถึงเธอทุกลมหายใจ
แต่ทำไมเธอไม่ยอมรับสักที
ทำไมปล่อยให้คนคนนี้
คิดถึงเธอทุกนาทีทุกเวลา
<chompunoot.khe@chaiyo.com>

คิดถึง และคิดถึง
เธอยังซึ้งฉันอยู่ไหม
ไม่เหรอ เอ๊ะ! ทำไม?
อ๋อ! มีใหม่ซึ้งใจกว่า
คิดเหรอว่าเธอแน่
ฉันไม่แคร์เธอหรอกหนา
ไม่โศก ไม่โศกา
เสียน้ำตาเป็นไม่มี
<mygirl>

ขอบคุณ PiPPi_ , bTbP , mygirl , chompunoot.khe , และ สุนันทา มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย