http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 161

Poem 162

Poem 163

Poem 164

Poem 165

Poem 166

Poem 167

Poem 168

Poem 169

Poem 170

 

ไม่มีกลอนนอนไม่หลับกลับไม่แต่ง
ไม่มีแรงง่องแง่งแต่งไม่ไหว
ไม่มีรักมักไม่เศร้าช้ำฤทัย
ไม่มีใครใยเล่าเหงามากเลย
<Clare>

จะเก็บสายรุ้งมาทักทอเป็นที่นอน
ส่วนหมอนใช้พระจันทร์
ส่วนตะวันเป็นผ้าห่ม
ฝากสายลนพัดให้เธอหลับฝันดี
<^-^KENG^-^>


คบกันมาหลายปี
ถึงวันนี้ยังเหมือนเดิม
ความจิงใจมีแต่เพิ่ม
ไม่ต้องเติมก็เต็มทรวง
<^Mann^>

วับวาวดาวแสงสกาวหนอดาวเอ๋ย...
ได้ชื่นเชยบนฟ้าเวลาค่ำ...
ส่องระยับไหวหวานผ่านคืนดำ...
แทนถ้องคำบอกมาว่าอยู่ไกล...
เสือนดาวดวงใจพับใส่ขวด...
ยังคงอวดแสดงงามความสดใส...
ดาวล้านดวงส่องสว่างกลางดวงใจ...
แทนความนัยรักไม่เลือนเสมือนดาว...
<X-MEN{^_^}>


ไม่มีเธอแล้วใจก็เป็นทุกข์
พอมีเธอฉันก็สุขจนล้นเหลือ
แต่พอเธอหายไปใจสั่นเครื่อ
ที่มีเหลือก็มีแต่ทุกข์ระทม
วันนี้ใจฉันเฝ้าแต่ตรอมตรม
ว่าเหตุใดเธอถึงได้หันหน้าหนี
ฉันทำผิดอย่างไรช่วยบอกที
บอกฉันซิฉันจะได้แก้ทันการ
<nunjung>

ขอบคุณ Clare , KENG , Mann และ X-MEN มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย