http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 161

Poem 162

Poem 163

Poem 164

Poem 165

Poem 166

Poem 167

Poem 168

Poem 169

Poem 170

 

 

หวั่นไหว กับรัก ที่เธอให้
แต่ใจ ยังกลัว อยู่นิดๆ
เพราะใจ เคยช้ำ มาติดๆ
ขอหยุด ให้ใจ ได้คิดดู
รับรู้ รักไว้ ด้วยใจมั่น
เพราะมัน ช่างดี อย่างที่หวัง
แล้วจะ รักตอบ เต็มกำลัง
ลำพัง รักเธอ เพียงคนเดียว
<AnastasiA>



ห่วงเวลา ที่เป็นของตัวของตัวเอง
รู้จักตัวเองมากขึ้น
ขณะที่มีความเงียบเหงาและว่างเปล่า
รู้สึกว่ามีค่ามากเลย เพราะโลกแต่ละวัน
ช่างสับสนวุ่นวาย
ห่วงใยแต่คนอื่นตลอดมา จนไม่มีเวลาให้กับตัวเอง
[[Alone_HearT]]

จะคิดถึงเธอทุกวัน
จะเฝ้าเพ้อฝันที่มีเธออยู่ใกล้ๆ
ถึงแม้ว่าความจริงจะไม่ได้ดั่งใจ
แต่ลึกสุดใจมีเธออยู่ก็เพียงพอ
<Ko>


สีเขียวแรกของธรรมชาติคือสีทอง
สียากที่สุดที่เธอจะครองไว้ได้
ใบแรกแย้มของเธอคือดอกไม้
แต่เป็นเช่นนั้นไซร้เพียงชั่วยาม
จากนั้นใบไม้จะร่วงหล่นทับถมกัน
สวนสวรรค์จึงล่มดิ่งสู่ความเศร้า
แสงอรุณยามเช้าสลายไป
ไม่มีสิ่งใดได้เป็นสีทองที่ยั่งยืน
<RaShoMon>

ขอบคุณ Ko , Alone_Heart , RaShoMon และ AnastasiA มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย