http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 161

Poem 162

Poem 163

Poem 164

Poem 165

Poem 166

Poem 167

Poem 168

Poem 169

Poem 170

 

ยัง-รักเธออยู่อย่างไม่สงสัย
หวัง-เพียงให้เธอคิดพิจสักหน
ว่า-วันวารผ่านมาต่างผจญ
เธอ-กับคนอย่างฉันนั้นเรื่องจริง
จะ-ขอร้องสักนิดคิดตรองหน่อย
ให้-เลือนคล้อยไปเถิดนะยอดหญิง
อภัย-ที่ทำไปฉันเลวจริง
ฉัน-ยังยิ่งรักเธอมากดังเดิม
<พี่อุ๋ย>



ในค่ำคืนที่เดียวดาย
รอบกายฉันไม่มีใครเคียงข้าง
น้ำตาไหลมาเพราะความอ้างว้าง
ทุกสิ่งรอบข้างยิ่งทำให้เหงาใจ
ถ้าเธอมายืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้
หากมีอ้อมแขนของคนดีโอบกอดฉันไว้
ความเหงาที่มีมันคงหายไป
และน้ำตาที่รินไหลมันคงไม่มี
แต่ที่ตรงนี้ไม่มีเธอแล้ว
และไม่มีวี่แววของเธอจะกลับมาที่นี่
ฉันจึงต้องทนอยู่ในค่ำคืนที่เดียวดายอย่างนี้
และมีเพียงเพื่อนที่ดีอย่างน้ำตาที่เข้าใจ
<osaru>

วันฟ้าใส
หัวใจมีฝัน
เราและเรายังมีกัน
แต่งแต้มเติมฝันของสองเรา
วันฟ้าสวย
หัวใจไม่ป่วยไม่เหงา
บนกระดาษวาดฝันมีสองเรา
แต่งแต้มภูเขาและดอกหญ้า
วันฟ้าเหงา
เรามีเราเรียกร้องหา
วาดฝันถึงวันข้างหน้า
สองสายตาผสานมือก้าวไป
<ใบไม้ใกล้ร่วง>

รู้ตัวดีว่าคงไม่สำคัญ
เท่ากับใครคนนั้นของเธอ
ฉันต่างหากเป็นฝ่ายเดียวที่เผลอ
ไปรักเธอหมดทั้งใจ..
ก็สมควรแล้วที่ต้องเจ็บช้ำ
ยิ่งตอกย้ำว่าเรามันไร้ค่า
ไม่เคยสำคัญในสายตา
ที่ผ่านมาเป็นเพียงแค่ตัวคั่นเวลา..สำหรับเธอ....
<so_far_aways>


ละอองฝนโปรยโชยไออุ่นพัก
สองปีรักไม่สลายคลายตัวเจ้า
หากฝนไม่หยุดฉุดรั้งรักไม่เศร้า
พี่ขอเหย้าทั้งใจและกายเทอญ
<Saimon>

ขอบคุณ osaru , so_far_aways , Saimon , พี่อุ๋ย และ ใบไม้ใกล้ร่วง มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย