http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 151

Poem 152

Poem 153

Poem 154

Poem 155

Poem 156

Poem 157

Poem 158

Poem 159

Poem 160

ตั้งแต่วันที่เราได้ลาจากกัน
ฉันก็ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น
ความเหงาเริ่มก้าวเข้ามาทั้งๆที่ไม่เคยได้รู้จัก
ได้พบกับความอ้างว้างเรื่อยมา.....
เธอจะรู้บ้างไหม....
ว่าฉันมีความรู้สึกอย่างไรในตอนนี้
อยากบอกว่า..ตั้งแต่เธอได้จากไปนะคนดี
ไม่มีสักวันเลยที่..ฉันจะได้มีความสุขอย่างแท้จริง...
<มาตา>


เพราะความสงสารใช่ไหม
ฉันถึงปวดใจอยู่อย่างนี้
ให้ใจเค้าแล้วเค้าไม่ใยดี
แล้วตอนนี้เค้าก็จากกันไป
มองฟ้าอีกแล้วนะคืนนี้
ดาวดวงที่เคยมองหายไปไหน
คงจะเหมือนเธออีกคนหรือไร
ที่จากฉันไปโดยไม่ร่ำลา
<^_^sine>


คิดถึงคนที่เรารัก
อยากรู้นักว่าเขาจะคิดถึงเราใหม
หรือว่าเขาอาจจะไปมีคนใหม่
เพราะความห่างไกลที่เรามี
<เสนา>

...เจ็บใจตัวเองมาก - มาก
ที่ต้องเสียใจอย่างนี้
เพียงใครคนหนึ่งมาทำดี
ก็ยกใจทั้งหมดที่มีให้ไป...
'ไหมละ...สมน้ำหน้า
ฉันบอกแล้วว่าอย่าใจง่าย
สุดท้ายก็ต้องร้องไห้ฟูมฟาย
จะเป็นจะตาย กับความใจง่าย
*-------ของตัวเอง------------*
<น้ำฝน>


เจ็บปวดเหลือเกินรู้ไหม
ท่ามกลางความเงียบเหงา
เสียใจแค่ไหนเคยรู้หรือเปล่า
มีเพียงเราเท่านั้นอยู่ตรงนี้
กี่ครั้งที่ต้องทนอยู่กับความเศร้า
มองหาใครสักคนก็ไม่มี
กี่คราวที่ต้องเหงาจนมีน้ำตา
เธอคนดีเธออยู่ที่ไหนกัน
เธอใจร้ายมากเลยรู้ไหม
ติดต่อกลับมาหากันบ้าง
ทุกวันทิ้งฉันให้อยู่กับความเหว่ว้า
อย่าทิ้งให้ฉันต้องอ้างว้างไหวหวั่น
ทุกคืนฉันต้องอยู่กับรอยน้ำตา นะคนดี
ฉันยังรอเธอตรงนี้อยู่ทุกวัน
อยากรู้เหลือเกินว่าเธอทำได้อย่างไร
กลับมานะ มาร่วมฝันด้วยกันเหมือนเคย
คนดี.. ถ้าเธอไม่ได้รักฉัน
บอกกันสักคำแค่นั้นได้ไหม
<osaru>

ขอบคุณ เสนา , sine , osaru, น้ำฝน และ มาตา มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย