http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 141

Poem 142

Poem 143

Poem 144

Poem 145

Poem 146

Poem 147

Poem 148

Poem 149

Poem 150

ในความคิดถึงและห่วงใย
มีคอยส่งไปเป็นตัวอักษร
ให้เธออ่านทุกๆตอน
และให้รู้ว่าเหมือนเดิม
<Ko>

มือปัดมือ..กดเกี่ยว
โกรธเกรี้ยว..เกี่ยวสวาทสาย
มนุษย์ผู้หญิง..ผู้ชาย
มากมายอลังการ
ปารถนานักหรือ
ชื่อ..เกียรติยศ..มหาศาล
สุดท้าย..ก็สลาย..อันตรธาน
เป็นอาหารให้..กาลเวลา
<ปูนปั้น>


ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไปสู่ "วันวาน"
เรามักพบร่องรอยของใครบางคน
และความรู้สึก..บางความรู้สึก
ซุกซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบๆ
และเมื่อเราพร้อมที่จะรำลึกอย่างจริงจัง
ภาพเหล่านั้นก็ชัดเจน แจ่มจรัส
ถักทอเป็น"สายใย"ที่เดินทางผ่านห้วงเวลามาเนิ่นนาน
แม้กาลเวลาผู้ทารุณโหดร้าย..
จะพาช่องว่างมากั้นขวาง..
ให้"สายใย"นี้ จืดจางลงไปบ้าง
แต่เชื่อเถอะว่า
ไม่มีวันทำให้คนสองคนขาดจากกันได้
หากว่า"สายใย" สายนั้นเกิดจาก "ความรัก"
<ส้มแก้ว>

ห่มดวงแด..ดวงดาว..ที่หนาวสรวง
รินระริก..น้ำค้าง..ลงพร่างทรวง
เฝ้าถามทวง..รักแท้..ที่แลเลือน
ลมกระหยับใบโบกแล้วโยกริด
เสียงลมปลิด..ทอดทิ้ง..ฟังยิ่งเหมือน
สาลิกา..ลืมดง..จงใจเชือน
ละรังเรือน..หายหน้า..สัญญาปลอม
ราตรีตื่น..ชื่นตา..ดาราพร่าง
กลับมาจาง..กลิ่นกรุ่น..ละมุนหอม
เคยฤดีหมั้นไว้ใกล้พะยอม
บัดนี้ตรอม..ดื่มด่ำ..ช้ำน้ำตา
เดือนคงเสี้ยว..เคียวคม..กลางลมโศก
วิปโยค..เมฆคล้อย..ไม่คอยท่า
คลายเกลียวแพร..แผ่ห่ม..ดาริกา
อกเหว่ว่า..รอนรอน..ย้อกย้อนใจ
<PiPPi_>

ขอขอบคุณคนดีที่เคยรัก
ขอขอบคุณคนรู้จักที่ริเริ่ม
ขอขอบคุณหัวจัยที่ต่อเติม
ขอลาก่อนความรักที่เริ่ม....และจบลง
<better>

ขอบคุณKo , PiPPi_ , ปูนปั้น , ส้มแก้ว และ better มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย