http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 141

Poem 142

Poem 143

Poem 144

Poem 145

Poem 146

Poem 147

Poem 148

Poem 149

Poem 150

รักเธอเหมือน...พี่ชาย
ขอโทษที่บอกสายจนป่านนี้
คงไม่โกรธกันนะคนดี
เพราะให้ได้เท่านี้จริง จริง
<สุจิน>


กาลเวลาที่เปลี่ยนไป
ก็เหมือนใจเธอที่เปลี่ยนแปลง
คำพูดที่เคยหวาน
ก็เปลี่ยนเป็นน้ำผึ้งที่แสนขม
ตอนนี้ฉันเลยต้องตรอมตรม
เพราะดันหลงเชื่อคำเธอ
<Nutchiko Jung>


วันนี้ขอพบเธอครั้งสุดท้าย
จะเลือนลบความหมายที่เคยฝืน
ฉันคนนี้เจ็บแล้วจำไม่ย้ำคืน
พรุ่งนี้ฉันคงชื่นไม่ต้องกลัว
<jo>


จันทร์เจ้า
ทอแสงนวลขาวบนฟ้าใหญ่
เห็นคนดีของฉันไหม
ป่านนี้เป็นอย่างไร...อยากรู้
จันทร์เจ้า
คืนนี้ลมหนาวพัดพรู
คนไกลทำสิ่งใดอยู่
ฝากจันทร์ช่วยดูอย่าให้รู่เหน็บหนาว...ร้าวราญ
จันทร์เจ้า
ฝากถามเขาเมื่อเคลื่นผ่าน
ว่าฝันถึงใครในรติกาล
คิดถึงวันวานบ้างไหม?
จันทร์เจ้า
วานถามข่าวคราวจากคนไกล
ว่าจะหวนคืนมาหรือไม่
คนรอคิดถึง...ห่วงใยเหลือเกิน
<ปุยนุ่น>


ดาวดวงน้อยลอยไประห้อยหา
ดวงดาราระยับกลับอับแสง
เหมือนความรักที่ผูกพันมาทิ่มแทง
หัวใจสีแดงกลับทุกข์ระทมใจ
<Poo>


ขอบคุณPoo , jo , NutchikoJung , ปุยนุ่น และ สุจินมากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย