http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 141

Poem 142

Poem 143

Poem 144

Poem 145

Poem 146

Poem 147

Poem 148

Poem 149

Poem 150

เหมือนเป็นหุ่นกระบอก...นัยน์ตากรอกกลิ้งเกลือกไป
แขนขาก็ถูกเชิดไหว........ให้เคลื่อนไปตามจังหวะมือ
หุ่นกระบอกไม่มีใจ...........เคลื่อนไหวไปตามใจคนถือ
ยกแขน..โบกไหวมือ..........เพราะฉันคือหุ่นกระบอก..ตัวงาม
ไม่มีหัวใจสักนิด................ไม่มีความคิดเมื่อถูกซักถาม
จะดีหรือไม่ก็ตาม...............ความงดงามตามใจผู้ถือเรา
<mews>


อยากเป็นหุ่นกระบอก...เพียงกรอกลิ้งตาไปมา
ไม่ต้องคิดไม่ต้องหา...ไม่ต้องมีสิ่งกวนใจ
อยากเป็นหุ่นกระบอก...ไม่มีหลอกไม่มีใจ
ไม่ต้องทำไม่ใส่ใจ...ไม่กังวลไม่กังขา
อยากเป็นหุ่นกระบอก...ไม่ต้องหาสิ่งนอกกาย
ไม่ต้องขวนไม่ต้องขวาย...ไม่ต้องแก่งแย่งชิงกัน
<AnastasiA>


โค้งฟ้าฝั่งโน้นเป็นงัยบ้าง
อ้างว้างเหมือนฝั่งนี้ไหมหนอ
คนๆนี้กำลังได้แต่เฝ้ารอ
คนโค้งฟ้าโค้งโน้นจะกลับมา
สัญญาที่เคยให้ไว้
ว่าจะรักจะห่วงใยจะห่วงหา
จะไม่ให้ความคิดถึงไปไกลตา
จะมีกันและกันตลอดเวลาแม้แสนไกล

<^_^sine>

เพียงคำบางคำที่เธอบอกฉัน
ก็ทำให้ใจนั้นสะท้านไหว
เพียงเธอเดินมาบอกว่าจะไป
ฉันคงร้องไห้กับคำร่ำลา
ฉันหวังให้เธอเข้าใจในตัวฉัน
คงไม่ว่าร้องไห้นั้นอ่อนแอใช่ไหม
ที่ฉันเป็นเพราะว่ารักเธอมากกว่าใคร
ไม่ใช่ทำเพื่อให้เธอสงสารกัน
ถ้าเธออยู่เพียงเพราะว่าเธอสงสาร
ฉันไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้น
ถ้าเธออยู่ขอเต็มใจว่ารักกัน
ไม่อยากให้เธอฉันต้องทรมาน
<เทน>


เธอมาหลอกบอกว่ารัก..ทำฉันปักใจให้หลง
หัวใจฉันมันดิ่งลง..เข้าสู่กรงที่เธอมี
เธอเหมือนพรานที่ล่าเหยื่อ..คอยแล่เนื้อทีละนิด
เธอไม่เคยรู้สึกผิด..แม้แต่นิดก็ไม่มี
หัวใจฉันนั้นถูกบาด..แถบจะขาดออกจากกัน
เมื่อฉันรู้ตัวจริงนั้น..ไม่ต่างกันกับเหยื่อเลย
<John>

ขอบคุณ เทน , sine , John , AnastesiA และ mews มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย