http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 141

Poem 142

Poem 143

Poem 144

Poem 145

Poem 146

Poem 147

Poem 148

Poem 149

Poem 150

คิด....ครวญหวนห่างให้.......รำพึง
ถึง.....ห่างยังคำนึง...............ไม่ร้าง
คน....ร้างหากหวนถึง..........ให้จด...ใจจำ
ไกล...จากใจอ้างว้าง............อยากให้กลับมา
<Mangmum>


เธออย่าถามเลยว่าฉันรักใคร
เมื่อเธอรู้อยู่แก่ใจว่าเป็นเธอ
และมันเป็นอย่างนั้นมาเสมอ
ตั้งแต่วันที่เธอเดินเข้ามา
อย่าถามเลยว่ารักเธอแค่ไหน
เมื่อคำตอบของใจไม่มีให้ค้นหา
รู้เพียงอย่างเดียว่ารักเธอทุกเวลา
แต่ไม่รู้ว่ามีค่าเท่าไหร่กัน
อย่าถามเลยว่าฉันจะรักเธอนานสักแค่ไหน
เพราะมันขึ้นอยู่ที่ใจเธอเท่านั้น
ขอเพียงแค่เธอยังคงรักกัน
ทุกส่วนของใจฉันก็จะยังเป็นของเธอ
<oat>

เหนื่อยหน่ายกับความรัก
เจ็บปวดนักกับความเศร้า
ทรมาณกับความเหงา
ปวดร้าวกับการรอคอย
<หญิงของกาลเวลา>

อยู่พิชเบอร์กรักก่อเกิดคนึงหา
ผ่านเวลาค่ำเช้ามิจางหาย
แม้นอยู่ไกลความสัมพันธ์ใช่เสื่อมคลาย
กลับมิวายทวีเพิ่มแต่เริ่มมา
<ตาอ้วน>

อยากจะลืม..ลืมมิได้..ใจยังรัก
อยากจะหัก..หักมิได้..ใจยังหลง
อยากจะลืม..ลืมมิได้..ใจพ-วง
ลืมมิลง..เพราะรัก..สลักใจ
<Pussdi>

ขอบคุณ oat , Pussdi , ตาอ้วน , Mangmum และ หญิงของกาลเวลา มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย