http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 131

Poem 132

Poem 133

Poem 134

Poem 135

Poem 136

Poem 137

Poem 138

Poem 139

Poem 140

 

บินไปไกลสุดฟ้า
ไกลสุดตาเกินมองเห็น
น้ำตาแอบซ่อนเร้น
กลัวใครเห็นฉันอ่อนแอ
บินไป ยิ่งไกลลับ
ไกลเกินกลับกลัวเกินแก้
ยิ่งไกล ยิ่งอ่อนแอ
ยิ่งท้อแท้ ยิ่งทรมาน วางปีกไร้แรงบิน
ฉันผกผินมาแสนนาน
ใจร้าว เกินใจทาน
เกินใจต้าน..ความเป็นจริง
<mews>


คลื่นลมทึ้ง คลื่นน้ำ ให้เหินห่าง
หาดทรายขาว เจ้ารู้จัก การละวาง
ความอ้างว้าง จะไม่จม ในเนื้อใน
ฉันเคยกางแขนสองทั้งสองข้าง
ก้มมองเงา เลือนราง ในน้ำใส
แขนฉันกว้าง เท่าแขนกาง ไม่กว้างไกล
ทะเลใหญ่ ใครไหนจะครอบครอง
<PiPPi_>

ยิ้มทั้งน้ำตา
แอบโบกมือลาให้เธอกับเขา
โชคดีนะถึงวันนี้ไม่มีเรา
แม้พรุ่งนี้ต้องเศร้าก็ตามที
<รชา>

ปล่อยให้ใจเราใกล้กันอีกนิด
ปล่อยความคิดเข้าหากันอีกหน่อย
ปล่อยความเหงาของเราให้ล่องลอย
เพื่ออย่างน้อยใจเราจะได้ใกล้กัน
สร้างความหวังในการรอคอย
เพื่อปลดปล่อยความจริงในความฝัน
จะได้รู้สึกว่าเรายังใกล้กัน
แค่นี้วันทุกวันคงสุขใจ
ไม่ต้องมีสัญญาระหว่างเรา
ไม่ต้องเอาอะไรมากำหนดไว้
เพียงแค่เราคบกันด้วยหัวใจ
ปล่อยให้มันเป็นไปตามต้องการ
แค่เรายังไม่หวั่นไหว
และยังเข้าใจกันและกัน
มีความจริงใจเพียงเท่านั้น
เธอกับฉันก็คงยังมีกันต่อไป
สิ่งที่เราทำให้กันก็เพราะรัก
ต่างฝากความรู้สึกดีดีให้กันไว้
เราจะมีกันและกันตลอดไป
หมดทั้งหัวใจฉันจะให้เธอ
<chatchai>


จากวันนั้นผ่านไปไม่พานพบ
จากวันจบสิ้นสายให้ใจหมอง
จากวันคืนผ่านไปใจยังตรอม
จากคำกลอนที่มอบให้ไม่มีเลือน
จากดวงใจที่มีเพียงแต่ให้
จากดวงใจดวงน้อยที่โหยหา
จากความจริงที่ผ่านเดินเข้ามา
ขอสองเราเพียงแค่มาคืนดี
<inet>

ขอบคุณ mews . PiPPi_ , chatchai , inet และ รชามากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย