|
ถึงจะโง่โง่เง่าดังเต่าตุ่น...
ยังหอมกรุ่นพฤกษากลิ่นราศี
ถึงจะโง่เหมือนลาตามวาที...
แต่ยังครองความดีมิเสื่อมคลาย
เพราะถ้าโง่ก็คงโง่ต่อชั่วช้า...
ยังฉลาดจรรยามิรู้หน่าย
อันความโง่เขาว่าโง่ก็คงใช่...
แต่คนโง่มิได้หมายสิ้นปัญญา
แม้ฉลาดดังจิ้งจอกจอมกลอกกลิ้ง...
แม้นฉลาดเหมือนลิงจอมมายา
แม้นฉลาดดังกระต่ายเจ้าปัญหา..
จงรู้ว่าความฉลาดมิอาจดี
อันความโง่ความฉลาดควรมีครบ...
โอบแขนนบรับไว้อย่างหน่ายหนี
ถึงจะโง่ขอให้โง่แบบรู้ที่...
ครั้นฉลาดพาทีควรรู้กาลฯ
<Man[enigma]>
เธอคงคิดกับฉันเพียงแค่เพื่อน
แต่ดูเหมือนใจฉันมันสั่นไหว
ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะเหตุใด
ที่หัวใจเรียกร้องและต้องการ
<bee bee bee>
เธอ.คือ..สายน้ำ...ที่ไม่มีวันไหลกลับ
เธอ.คือ..ตะวัน...ที่ตกลับขอบฟ้า
เธอ.คือ..จันทร์...กลางหมู่ดวงดารา
เธอ.คือ..กาลเวลา...ที่ผ่านเลย
<แพรวา>
|
|
หากต้องจบลงที่น้ำตา...
เหมือนเคยผ่านมาครั้งแล้วครั้งเล่า
อยากจะบอกความในระหว่างสองเรา...
สิ่งที่เราเข้าใจกันไม่ได้ด้วยใจ
จะบอกเธอตรงนี้นะว่ารัก...
ไม่เคยรู้จักกับความรู้สึกแบบนี้
เอาเป็นว่ามีความรู้สึกสุดแสนดี...
ที่มองให้เธอคนนี้ด้วยความจริงใจ
แค่นี้แหละที่อยากบอกไว้...
เพราะว่าคงไม่มีโอกาสได้เห็นหน้า
จากนี้เธอคงหลบกันตลอดเวลา....
แต่อยากรู้แค่ว่าผิดอะไร
<BrokkenHeart>
อีกคืนแล้วนะ..ที่ฝันถึงเธออย่างนี้
แล้วฉันก็ร้องไห้ทุกที..ในความฝัน
ตื่นมากลางดึก..ก็พบแต่ความเงียบงัน
กับรอยน้ำตาที่เปียกปอนแก้มฉัน..เรื่อยมา
กี่คืนแล้วนะ..ที่ฝันอย่างนี้
ฝันร้ายทุกที..ตั้งแต่เธอไม่มาหา
เหลือทิ้งไว้เพียงความทรงจำ..และน้ำตา
เพื่อจะตื่นขึ้นมาพบว่า..ไม่มีเหลือใคร
<mongkol>
|