http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 101

Poem 102

Poem 103

Poem 104

Poem 105

Poem 106

Poem 107

Poem 108

Poem 109

Poem 110

จากกันจงอย่าลา
ก็เพราะว่าต้องมาเจอ
ไม่ปล่อยให้คอยเก้อ
ฉันและเธอต้องพบกัน
จากกันแม้ห่างไกล
ก็เหมือนใกล้ถ้าใจฝัน
จะขอเพียงยืนยัน
ว่าตัวฉันจะกลับมา
<Oui>


ฉันก็รู้ว่าเธอน่ะรักฉัน
ทุก ทุกวันเธอนั้นอยากมาหา
แต่ฉันอยากให้เธอเดินเข้ามา
กระซิบข้าง ๆ หูว่าฉันรักเธอ
<องค์หญิง>


เธออาจไม่เลิศเลอในสายตาใครใคร
แต่เธอมีความหมายต่อคนคนนี้
คิดถึงวันเวลาที่ผ่านมาแรมปี
ได้มาเจอคนที่สำคัญต่อหัวใจ
คิดถึงทุกจังหวะของหัวใจเต้น
เพราะเธอเป็นทุกสิ่งมีความหมาย
ได้พบได้รักแม้เวลาผ่านไปเท่าไหร่
และดอกไม้..กลางใจฉันนั้นคือ..เธอ
<อนงค์นาถ ยินดี>

"เธอ"คือคนคนหนึ่งที่ฉันรัก
"เธอ"คือคนที่ฉันรู้จักและคิดถึง
"เธอ"คือคนที่ฉันเผ้ารำพึง
"เธอ"คือคนที่ฉันรู้ซึ้งซึ่งห่วงใย

"ฉัน"คือคนที่เธอนั้นไม่รัก
"ฉัน"แค่คนรู้จักแล้วผ่านไป
"ฉัน"คือคนที่เธอไม่ห่วงใย
"ฉัน"คือคนที่หัวใจเธอไม่ต้องการ
<เทน>

ดอกไม้ไหวพริ้วลม..ชวนดอมดมให้ชื่นใจ
สายน้ำกระเซ็นไป..ต้องแสงแดดเป็นสีทอง
ดอกไม้นานาพรรณ..ทานตะวันสีเรืองรอง
เหล่าไม้ช่างชวนมอง..ยามเช้าตรู่แสนสวยงาม
สายลมพัดผ่านมา..ทุกเวลาทุกโมงยาม
สรรพสัตว์ทุกผู้นาม..ล้วนสดชื่นทั้งกายใจ
ท้องฟ้าดูเย็นตา..เป็นสีฟ้าสวยสดใส
อากาศไร้พิษภัย..เย็นสดชื่นทุกคืนวัน
นกร้องเพลงแว่วมา..สุขอุราเหลือรำพัน
ฟังดั่งเพลงสวรรค์..ธรรมชาตินั้นแสนงดงาม
<ดาว>

ขอบคุณ พี่อุ๋ย , องค์หญิง , อนงค์นาถ , เทน และ ดาว มากค่ะ น่ารักกันทุกคนเลย