http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 101

Poem 102

Poem 103

Poem 104

Poem 105

Poem 106

Poem 107

Poem 108

Poem 109

Poem 110

"ไกล"
โค้งรุ้งลิบๆที่ปลายฟ้า
แทนความห่วงหาของฉัน
แวววาวราวแสงส่องของตะวัน
คือความชื่นชมของฉันมั่นในเธอ
พริ้วแผ่วพัดพรายของสายลม
ผสมความคิดถึงของฉันไปเสมอ
หยดน้ำพรำที่แมกไม้ข้างกายเธอ
คือดวงตาฉันเผลอละเมอมอง
คิดสัมผัสมือเบาๆให้อบอุ่น
ฝากอรุณอุ่นแดดไล้ให้แตะต้อง
ไม่ใช่พร่ำทุกคำผ่านการไตร่ตรอง
กลั่นกรองจากความรู้สึกของหัวใจ
<^dave^>


เข้าใจบ้างได้ไหม
ว่ามีใครรออยู่ตรงนี้
ขอแค่เพียงสนใจใยดี
เพียงแค่น้อยนิดก็คือมีน้ำใจให้กัน
<bo>


อธิษฐานบนท้องฟ้าคืนจันทร์สวย
ขอจันทร์ช่วยให้ได้พบกับคนที่คิดถึง
ขอจันทร์ช่วยส่งผ่านความคำนึง
ส่งไปยังคนคิดถึงที่ห่างไกล
<puk__pik>

นั่ง.....นึกนึกนิดนิดคิดครวญครุ่น
ใจ......กรุ่นกรุ่นอุ่นไอไฟแห่งฝัน
ลอย..ละเมอถึงปลายนภาพรรณ
ถึง.....แดนฝันสุดฟ้าท้าดวงใจ ฯ
ฝัน...สุดไกลปลายฟ้าท้าใจมั่น
สุด...ทางฝันสบสุขอันสดใส
ปลาย...ชีวิตเพียงประสบแดนวิไล
ฟ้า...แม้ไกลมิเกินจะเดินทาง ฯ
<ก้อนดิน>


ในดวงตาพร่างพราววับวาวนั้น
พอสบกันหม่นนักเพื่อนรักจ๋า
แม้เธอยิ้มปากยังจำนรรจา
แต่ทีท่าเศร้าไป...ใยหมองมัว
ยามเผลอตัวเธอเศร้าเหงามองเหม่อ
ยามเธอเผลอถอนใจ...ใยเศร้าหมอง
ดูเธอทุกข์...ไร้ใคร...ใจราญรอน
เธอเศร้าหมอง..ฉันก็เศร้า...เราทุกข์ใจ
โอ้เพื่อนจ๋า...โปรดหันมามองตาฉัน
จะเห็นมันฉายแววไม่หวั่นไหว
บอกให้รู้ใจจริงฉันห่วงใย
เธอเศร้าใจ...ใครเล่าไม่อาทร
ใคร่คลี่คลายทุกข์ใจเธอให้หมด
ให้ปรากฎความสดใสในกาลก่อน
เอานํ้าใจ...ห่วงหา...ความอาทร
ใส่คำกลอนมอบให้ด้วยใจจริง
ให้ฉันช่วยสักทีเถอะที่รัก
ทุกข์หนักนักจักค่อยเลือนนะเพื่อนจ๋า
เธอโดดเดี่ยว... ฉันก็เปลี่ยวในอุรา
ดีไหม..ถ้าคราวนี้...จะมี"เรา"
ksupaneepia@jorjae.com

ขอบคุณ ^dave^ , bo , puk_pik , ก้อนดิน และ ksupaneepia มากค่ะ น่ารักกันทุกคนเลย